haptonomie

In De Praktijk werken alle oefentherapeuten op haptonomische basis. Daarover willen wij graag iets uitleggen.

De haptonomie is de leer van de aanraking, van het voelen. Hier staat het contact via de aanraking dan ook centraal. De haptonomische aanraking heeft iets bijzonders: de therapeut laat je via de handen weten dat je er mag zijn, dat het goed is zoals je bent. In vaktaal zeggen we dat je via de aanraking affectief bevestigd wordt.

Als het goed is, begint de moeder in het eerste contact met haar kindje, met deze affectieve bevestiging: ze raakt aan met aandacht en een gevoel van liefde, ze zegt met haar handen dat deze kleine baby welkom is in dit leven. Ze kan haar kind in de aanraking liefkozen, troosten, warm houden, kortom alles geven wat het naast voeding en verzorging nodig heeft. Dit proces van hechting maakt dat het kindje zich veilig voelt en gewenst.

Helaas is niet iedereen in het begin van zijn/haar leven zo veilig gehecht. De haptonomische behandeling kan daarom een belangrijke rol vervullen in het alsnog volbrengen van een ontwikkelingstaak die nodig is om meer grond onder je voeten te voelen.

In de haptonomie gaan we er ook vanuit dat we negatieve ervaringen niet alleen in onze hersenen opslaan, maar dat ook ons lichaam een voelend geheugen heeft. Als jou iets vervelends is overkomen op een bepaalde plek, kan het lichaam bij het terugkomen op die plaats met bijvoorbeeld misselijkheid of duizeligheid reageren.
Ook kunnen traumatische ervaringen tot gevolg hebben dat we het contact met bepaalde delen van ons lichaam verliezen; dat we ons lichaam niet als een geheel ervaren maar als losse delen die hun samenhang hebben verloren. De haptonomische behandeling is erop gericht om het contact met het gehele lichaam te herstellen. In plaats van 'dat lijf' wordt het weer 'mijn lichaam'.

Tijdens de therapie kunnen negatieve of soms zelfs traumatische ervaringen opnieuw op de voorgrond komen. Onze achtergrond als gestalttherapeut binnen het haptonomische proces voegt een belangrijke waarde toe:
Ten eerste is er ruimte voor verwerking, waarmee de gebeurtenissen meer een plek krijgen. Ten tweede kunnen we samen kijken hoe de oude trauma's je leven van nu nog beïnvloeden en hoe je dat kan veranderen.